Wij weten dat er veel zaken zijn in het leven waar je bij moet stilstaan. Maar het is ook zo ontzettend belangrijk dat je geniet van het leven, als het nog kan.
'Pluk de Dag', 'Carpe Diem', 'Geniet van elk moment', 'Pak wat je pakken kunt' en ga nog maar even door.
Geniet van het leven zolang je kunt, misschien heb je straks niet meer de mogelijkheid. En dan kun je tenminste zeggen: ik heb eruit gehaald wat erin zit.

donderdag 27 juli 2023

Kalavryta

Vanochtend krijgen we eerst een heel uitgebreid ontbijt en het is heerlijk. Tegen 12 uur beginnen we aan onze wandeling. Het is inderdaad 10 graden koeler dan gisteren en dat voelt goed. We lopen eerst naar Kalavryta en wandelen dan de bergen in. Het is allemaal goed te doen.  Tegen 16 uur zijn we terug in Kalavryta en kopen eerst een koud drankje bij een benzinepomp, omdat het water dat we hebben meegebracht inmiddels warm is. Dan zoeken we een taverne op en bestellen ons eten. Bijna nooit bevalt het ons niet, maar vandaag is zo'n dag. Leo had varkensvlees in mosterd en dat was erg droog en smaakte niet echt. Ik had een salade  met sinaasappel en cream cheese. Het oogde erg lekker, maar na de eerste happen heb ik besloten om het niet verder op te eten. Dat is me echt nog nooit overkomen. De serveerster vroeg nog of ik iets anders wilde, maar dat hoefde ik al niet meer. Bij een ander restaurant hebben we nog een ijsje gegeten en daarna zijn we weer naar ons hotel terug gelopen. En daar hadden we een rustige avond met een ouzaki en wat chipjes. Welterusten. 



Kalavryta


Peloponnessus trip

Als we weggaan vanuit Zakynthos is het nog heel heet, rond de 40 graden. We rijden vanuit Killini over kleinere wegen naar Kalavryta, dat in de winter een bekend skigebied is. We eten een ijsje en drinken een cola op een terrasje in één van de vele dorpen die we aandoen. Daarna doen we het heel rustig aan, omdat we dreigen voor de check-in tijd van 16 uur aan te komen. Maar we kunnen toch al niet erg veel vlotter vanwege de soms smalle wegen. Hoe smal die wegen zijn merken we als we nog een uurtje moeten rijden. De weg wordt smaller en nog smaller en verandert dan in een steenslagweg. De weg kronkelt zich omhoog en ik zit vaak aan de kant van de weg waar ik bijna recht naar beneden kijk, dat geeft mij niet een fijn gevoel. Maar Leo houdt er rekening mee en houdt dan zo mogelijk meer links. We komen geen tegenliggers tegen, later merken we waarom. Als de weg nog smaller wordt en we op een open plek staan waar aan de weg wordt gewerkt, maar op dat moment even niet, besluiten we om terug te rijden en een andere route te zoeken. We doen dit tenslotte omdat we het leuk vinden en dit vinden we allebei niet leuk. We rijden het stuk weer terug en vinden een route over normale wegen die ook naar Kalavryta gaat, waar we nu tegen 17 uur aankomen. Aphroditi's inn is een leuke plek met appartementen die allemaal op het dal van  Kalavryta uitkijken. Daarna strekken we onze benen en lopen weer naar beneden om ergens te gaan eten. To Spitiko is een klein restaurant dat als enige is geopend op die tijd. Maar het is er gezellig en we eten er lekker, dus wat wil je dan nog meer. 

Onderweg

to Spitiko

Herdenkingsmonument aan het feit dat op die dag de gehele mannelijke bevolking werd uitgemoord

Ontbijt



donderdag 3 november 2022

Een roadtrip door Europa, fantastisch


13680 veilige kilometers door Europa. We hebben er weer van genoten, zoveel gezien, bijzondere dingen en mooie uitzichten. Ik denk dat we blog maar gaan terug lezen om ons te realiseren wat we allemaal gedaan en gezien hebben. Toch handig zo'n dagboek.

Terug dag 12 Ioannina naar Chartata 295 km

We staan vroeg op, ontbijten om 7.30 uur  en dan begint de laatste etappe. Eerst nog een mooi gedeelte richting Patras. en in Patras een stop gemaakt om bij MediaMarkt te gaan kijken naar nieuwe laptops. We vinden een goede maar daarvan is er maar één in voorraad. Er zijn er wel 2 in een ander filiaal midden in de stad. Volgens de verkoper is het geen goed idee om met de auto te gaan, oké dan lopen we. We moeten wel even zoeken, want Ermou is een lange straat in Patras, en ook voorbijgangers weten niet allemaal MediaMarkt te vinden. Maar daar gekomen staan er twee pakketjes klaar en kunnen we een kwartiertje later terug naar de auto. We willen de ferry van 16.15 uur halen en dat lukt ruim en om half 6 leggen we aan in de haven van Zakynthos. Het duurt even voor we de stad uit zijn, maar dan rijden we in 20 minuten naar huis. En daar is gelukkig alles zoals 2 maanden geleden. We doen het rustig aan en halen alle spullen pas vandaag (donderdag) uit de auto. Boodschappen, de was doen en opruimen dat zijn de taken vandaag.

dinsdag 1 november 2022

Dag 11 van Ohrid, Noord Macedonië naar Ioannina, Griekenland 307 km

We begonnen aan de op één na laatste etappe van deze europareis met het idee dat ik wel ongeveer wist waar de routeplanner ons langs zou laten rijden. Maar we kwamen toch voor een verassing te staan. Op een moment nog vóór de grens met Albanië gaf de planner aan dat we linksaf moesten en dat hebben we gedaan. We kwamen in nationaal park Galicica dat tussen het Meer van Ohrid en het Prespameer ligt. De route er doorheen was prachtig, enorme uitzichten. Ik vond het soms een beetje eng want de weg had niet altijd een vangrail of muurtje o.i.d., maar het ging wel vaak stijl naar beneden naast mij. Gelukkig vindt Leo dit rijden heel erg leuk en hij rijdt heel zeker. Daarna krijgen we de Macedonisch-Albanese grens waar ze weer van alles vragen, maar ook hier mogen we door. Dan willen we benzine gaan tanken, we hebben nog genoeg, maar zekerheid gaat voor alles. In de kleine dorpjes in Albanië vonden we geen tankstations. Even later gaf de planner aan dat er één was een stuk van de weg af, dus wij rijden er heen, maar geen tankstation te bekennen. Dan komen we in een iets grotere stad. Tankstation 1 is gesloten, bij 2 stapt Leo uit de auto en zegt : vol alstublieft en toont zijn bankkaart. Oh nee, die accepteert de man niet. Bij 3 en 4 vragen we meteen of ze bankkaarten accepteren en het antwoord is: nee. Dat wordt vervelend, en bij de volgende vragen we het weer. De man kijkt heel verbaasd en zegt: ja, alsof hij denkt dat doen we toch altijd? In ieder geval is de tank weer helemaal vol en we bedenken dat dat wel een dingetje is als je hier wilt tanken, we onthouden het wel. Daarna komt al snel de Albanees-Griekse grens en ook hier vragen, maar ook hier kunnen we door. Dan volgt er nog een prachtig stuk Griekenland en rond 17 uur zijn we bij het hotel. Dan maak ik deze blog en ik hoef voor morgen geen hotel te bespreken. 

Meer van Ohrid

En een kapelletje op die hoge plek met uitzicht