Bij Nijkerk

18,8 km; 4 uur 36 minuten

De hele week voorspellen de weermannen en vrouwen al dat het zondag een prachtige, zonovergoten dag gaat worden met temperaturen van ongeveer 18 graden. Natuurlijk verheugen we ons daar heel erg op, want ik ben vrij en dus gaan we wandelen. Ik heb een wandeling uitgezocht met weinig bos erin, juist vanwege de zon open weggetjes langs weilanden. Op het zaterdag valt het weer erg tegen dus we hopen dat het de volgende dag wel zo zal zijn als de voorspelling zegt. Zondagochtend regent het een beetje en het is zwaar bewolkt. Rond 10 uur wordt het wat lichter en besluiten we om langzamerhand maar op Nijkerk aan te rijden. We zetten de auto bij het station en daar begint onze wandeling. We lopen eerst door het centrum en dan door het stadje verder naar buiten. Het is nog bewolkt, maar hier en daar zien we een reepje blauw en een streepje zon. Het is in ieder geval prima wandelweer. Het zijn leuke paden die we lopen, langs weilanden en langs bosranden, over hei en langs vennetjes. In de loop van de middag komt de zon door en dan is het ook meteen heerlijk warm. Vest en trui gaan uit en in de rugzak en daar lopen we dan te genieten op die landweggetjes. We lopen meerdere malen stukjes op het Kruishaarderpad, een Klompenpad en dat staat bijna garant voor mooie routes. Als we Nijkerk weer naderen moeten we ergens links af en dat mag niet. Er staat een hek met een bord privé terrein. Al met al moeten we een stukje omlopen want het blijkt het terrein van een kasteeltje te zijn. We lopen er dus via een N-weg omheen. Als we bijna bij het kasteeltje zijn zie ik een flinke bocht in de weg en dan gaat me een licht op. Vroeger, zo'n 50 jaar geleden, woonde ik met ouders en broer in Zwolle. Eén keer per maand gingen we naar Hilversum, want daar woonden de oma's en opa. De A28 was er toen nog niet en we reden dan altijd via Harderwijk, Nijkerk en Hoevelaken naar Hilversum. Een stuk voorbij Ermelo was er dan een bocht in de weg bij een kasteel, de "kasteelbocht" in Nijkerk en dan waren we al een flink eind op weg en duurde het niet meer zo lang. Vooral ik, die altijd last had van wagenziekte, was daar dan erg blij om. Ja, ja, herinneringen.

Langzamerhand komen we weer in de bebouwde kom van Nijkerk, we pakken nog een wijkje mee en dan zijn we weer bij het station. We rijden terug naar Veenendaal en besluiten om vanwege het prachtige weer maar even langs Valentino te rijden en een heerlijke ijs te bestellen.

Nijkerk-centrum

Hei en dennen

Vennetjes

Lente

Het kasteeltje in de 'kasteelbocht" bij Nijkerk

Kwintelooijen en Plantage Willem lll

Een mooie wat kortere zondagse wandeling na de inspanning van gisteren.

Pieterpad: van Coevorden naar Hardenberg.

20,3 km; 4 uur 34 minuten

En weer hebben we treinkaartjes gekocht voor een leuke prijs en daarom reizen we af vandaag af voor een stukje Pieterpad. We wandelen van Coevorden naar Hardenberg.
We starten rond 10 uur in Coevorden. Het is een grijze dag, maar het is droog en dus is het best goed wandelweer. Even buiten Coevorden komen we een bord tegen met Poort van Drente. We zijn benieuwd wat dat zal zijn. Het blijkt een poort van opgestapelde stenen te zijn, gemaakt door kunstenaar Rob Scheefel uit Amsterdam. Het moet de overgang symboliseren tussen industrie- en cultuur-historisch gebied in het stroomdal van de Kleine Vecht, op de grens tussen Drente en Overijssel. De route is mooi en rustig, veel boerenpaden en smalle asfaltweggetjes. We komen halverwege de route door Gramsbergen en lopen dan verder naar Hardenberg. We komen de Vecht een paar keer tegen en we lopen een klein stukje door een bos met vennetjes. Dat maakt het wel leuk, want verder is de route toch wat eentonig. We kunnen ons voorstellen dat het in de zomer mooier is om te doen als de velden vol staan met mais, graan en andere planten.
Maar we hebben weer een stukje van het Pieterpad gelopen en dus weer een stukje ontdekt van oost Nederland.
In Hardenberg lopen we even een supermarkt binnen om een boodschapje te doen en daar in het centrum komen we een standbeeld van de 'Klepperman' tegen. Deze klepperman hield eeuwenlang in Hardenberg 's nachts de wacht en 'klepperde' bij onraad met zijn klepper. En dan gaat het weer naar het station, waar we de trein naar Zwolle pakken. In Zwolle stappen we over op de trein naar Den Haag. Ooit, vroeger, ging de trein vanuit Zwolle naar Den Haag over Utrecht. Als de trein begint te rijden, komen we tot de ontdekking dat dit nu, in 2016, niet meer zo is. Hij gaat nu over Lelystad, Almere en Schiphol naar Den Haag. Gelukkig hebben we onbeperkt reizen kaartjes en dus kost het alleen een half uur meer voordat we thuis zijn. We stappen nu in Amsterdam Zuid uit en komen daarna alsnog aan op Utrecht Centraal. Ach zo heb je nog eens een andere treinreis.

Even buiten Coevorden

Rietsigaren

Mooie watertjes

Drentse Poort

Aan het werk

De Vecht

Spreekt voor zich

Gramsbergen

Vennetje

Hardenberg

De Klepperman

Ginkelse heide en Planken Wambuis

Twee leuke korte wandelingen gemaakt de afgelopen week.

Zondag 6 maart met Petra en Ben naar de Ginkelse heide. 9,8 km; 2 uur 28 minuten

Dinsdag 8 maart naar de Planken Wambuis. 7,7 km; 1 uur 54 minuten

Weekeind in Mont Royal bij Kröv aan de Moezel - zondag

22,8 km; 6 uur 36 minuten

Vandaag lopen we eerst naar Reil, een eindje stroomafwaarts van hier. Daar gaan we beslissen of we de lange of de kortere route gaan nemen, afhankelijk van hoe de benen voelen. We lopen eerst door het bos en opeens komen we een bordje tegen met daarop '50ste breedtegraad'. We kunnen ons herinneren dat we hier al wel eens eerder zijn geweest. Maar de rest van de route naar Reil zegt ons niets, dus waarschijnlijk toch een stukje nieuw. Als we in Reil zijn beslissen we om de brug over te gaan en terug te lopen naar Traben-Trarbach en vandaar weer naar Mont Royal, de lange route dus. We wandelen over de wijnhellingen via Burg en Enkirch naar Starkenburg. Dat stadje ligt hoog verheven boven de oevers van de Moezel en we moeten dan ook flink klimmen om daar te komen. Daarna gaat het over smalle paadjes weer naar beneden, naar Moezelniveau in Traben-Trarbach. Daarna moeten we toch echt weer omhoog want MontRoyal ligt nou eenmaal bovenop een bult. We redden het en het ging best allemaal goed, maar we zijn best moe en onze klim en daalspieren voelen we heel goed.

Gelukkig is het de hele dag droog gebleven en dat is heerlijk. We zijn weer getrakteerd op prachtige uitzichten over de Moezel en hebben gewandeld door pitoreske moezelstadjes. Een heerlijk vakantieweekendje was het. Vanavond gaan we lekker uit eten want het is tenslotte Valentijnsdag en wij gaan allebei uit eten met onze eigen Valentijn :)

De 50ste breedtegraad dus, Winnipeg en Vancouver liggen er ook op

Enkirch aan de overkant, Kövenig aan deze kant en in de verte bovenop ligt Starkenburg

Ieder zijn eigen wijnstok

Tegen de rotswanden aan

blijft leuk

Beeldengroep in Reil

Mooi huis met vakwerk

De Moezel staat echt hoog

Vakwerk blijft vakwerk

Aan de andere kant van de Moezel natuurlijk weer de 50ste breedtegraad,
we hebben alleen onze bedenking over Bayreuth

En "steil" was het

Nog zo'n mooi stukje vakwerk, nu in Starkenburg

De poort naar de brug in Traben-Trarbach

Vanaf diezelfde brug

En een mooi stukje gevelwerk in Traben